Zgromadzenie Misyjne Służebnic Ducha Świętego

Historia Zgromadzenia Misyjnego Służebnic Ducha Świętego
Arnold Janssen założył zgromadzenie w Holandii, w maleńkiej miejscowości Steyl, nad rzeką Mozą. Pierwszymi Służebnicami, które włączyły się do współpracy z Ojcem Założycielem były Matka Maria (Helena Stollenwerk) i Matka Józefa (Hendrina Stenmanns). Obie współzałożycielki poprzez życie pełne trudów i cichych ofiar położyły mocny fundament pod przyszłe zgromadzenie, które powstało 8 XII 1889 roku.

Intuicja
Po wielu trudach, w roku 1875, o. Arnold Janssen założył pierwszy Dom Misyjny, dając w ten sposób początek Zgromadzeniu Słowa Bożego. Rok wcześniej w wydawanym przez siebie czasopiśmie misyjnym zamieścił notatkę o konieczności zaangażowania kobiet na terenach misyjnych. Uważał, że w dwóch wypadkach mają one przewagę nad misjonarzami: nie dostrzega się w nich tak łatwo jak w mężczyznach przedstawicieli obcej władzy, ponadto szybciej przychodzi im zdobyć sympatię i zyskać zaufanie ludzi. Wychowywanie dziewcząt na chrześcijańskie matki jest warunkiem dobrych rodzin, w których można później oczekiwać powołań kapłańskich.
Zachęta o. Arnolda Janssena padła na urodzajną ziemię. Dziewiętnaste stulecie wychodzi naprzeciw współpracy kobiet w dziele misyjnym. Znakiem nowoczesnej pracy misyjnej jest zaangażowanie dużej liczby sióstr misyjnych. Doświadczenie dotychczasowej pracy misyjnej wykazało, że chrystianizacja wymaga wielu małych, nierzucających się w oczy prac wychowawczych i charytatywnych, jeśli ma odnosić trwałe sukcesy. Sprawozdania z misji dowiodły, że wysiłki pracy nad nawracaniem narodów nie przynoszą trwałych owoców, jeśli nie obejmują kobiet wraz z rodzinami. To zadanie może być jednak wykonywane jedynie przez kobiety.
Charakterystyczne dla założonych w XIX wieku zgromadzeń misyjnych było równoległe obok zgromadzeń męskich powstanie zgromadzeń żeńskich. I tak np. kard. Lavigerie założył w roku 1868 Zgromadzenie Białych Ojców, a w 1869 Białych Sióstr. W roku 1815 powstało Zgromadzenie Najdroższej Krwi, a w 1834 odpowiadająca mu żeńska gałąź. Zgromadzenia Pallotynów i Pallotynek zostały założone w roku 1835. Zgromadzenie Misjonarzy Mill Hill w roku 1866, a Misjonarek w 1878. W roku 1867 powstał Dom Misyjny w Weronie, a w 1876 dołączyło do niego Zgromadzenie Sióstr.
W Niemczech Kulturkampf starał się nie dopuścić do żadnego z tego rodzaju przedsięwzięć, co nie znaczy, że nie poczuwano się tam do odpowiedzialności za misje na świecie. Arnold Janssen, kapłan diecezji Munster, nauczyciel gimnazjalny matematyki i nauk przyrodniczych, szukał ludzi chętnych do podjęcia tego dzieła i zabiegał o środki materialne potrzebne do jego rozpoczęcia, nie wahał się przy tym dołożyć do dzieła swych rąk. Ponieważ było to na razie niemożliwe w jego ojczyźnie, przekroczył granicę holenderską i stamtąd utorował niemieckim misjonarzom i misjonarkom drogę do zamorskich obszarów misyjnych. Pierwsza fundacja dzieła steylowskiego - Zgromadzenie Słowa Bożego - na długi czas zaabsorbowała o. Janssena, stale towarzyszyła mu jednak myśl o założeniu zgromadzenia sióstr misyjnych. W słuszności powziętego postanowienia utwierdzali go: mgr Comboni (założyciel Domu Misyjnego w Weronie), misjonarze nowo założonego Zgromadzenia Słowa Bożego oraz dziewczęta pragnące zostać misjonarkami. Podobnie jak przy założeniu pierwszego domu misyjnego, tak i teraz o. Arnold nie chciał działać, póki nie rozpoznał wyraźnie woli Bożej. Sygnałem, że tak jest, było pojawienie się dziewcząt zdolnych do rozpoczęcia dzieła.