Zgromadzenie Misyjne Służebnic Ducha Świętego

Założyciel Św. O. Arnold Janssen (1837-1909)

Św. o. Arnold, przepełniony Duchem Świętym i prowadzony przez Niego, powołał do istnienia trzy zgromadzenia misyjne. Zaniepokojony faktem, że 2/3 ludzkości nie zna Chrystusa, założył w 1875 roku Zgromadzenie Słowa Bożego (Księża Werbiści), które przygotowuje kapłanów i braci misyjnych. Widząc ogromną potrzebę serca i rąk kobiet na terenach misyjnych, utworzył w 1889 roku  Zgromadzenie Misyjne Służebnic Ducha Świętego, którego zadaniem stała się opieka nad potrzebującymi kobietami, dziewczętami i dziećmi.  Zdając sobie sprawę z tego, że dwóm już działającym zgromadzeniom niezwykle potrzebne jest zaplecze modlitewne, założył w 1896 roku Zgromadzenie Służebnic Ducha Świętego od Wieczystej Adoracji, które swoją modlitwą i ofiarą miało wypraszać łaski dla pracujących misjonarzy i misjonarek. Przez utworzenie tych trzech wspólnot zakonnych o. Arnold chciał odpowiedzieć na wołanie Chrystusa. 
Źródłem wielu łask było dla niego Serce Pana Jezusa oraz częste zgłębianie tajemnic męki i śmierci Zbawiciela. Ojciec Założyciel codziennie odprawiał Drogę Krzyżową. Gorąco zachęcał wiernych do przyswojenia sobie ducha Chrystusowego - pokory, posłuszeństwa, milczenia oraz do wnikania w tajemnicę śmierci Pana. Czcił Boga w tajemnicach Eucharystii, którą uważał za centrum swego życia.  Św. o. Arnold był przekonany, że istota wszelkiego działania misyjnego wynika z objawienia się i ciągłego działania Ducha Świętego, dlatego też utworzone przez siebie zgromadzenia i ich pracę oddał całkowicie pod Jego kierownictwo. Kochał Maryję i czcił Ją jako Niepokalaną Oblubienicę Ducha Świętego. Miłość swoją wyraził w podziwie dla Jej życia zakotwiczonego w Chrystusie. Widział w Niej także wzór misjonarki ze względu na Jej gotowość do pełnienia woli Bożej i służby bliźnim.   Św. Arnold był człowiekiem głębokiej modlitwy i zawierzenia Bogu. „Kto się modli, wiąże niebo z ziemią".