Lato 1889 roku przynosi ostateczny impuls do załozenia Zgromadzenia Sióstr Misyjnych.

Dom Misyjny wysyła pierwszych misjonarzy do Argentyny. W ten sposób otwiera się zamorski obszar odpowiedni równiez dla pracy sióstr. Jesienią 1889 roku Arnold Janssen może kupić klasztor, który dotąd był własnością francuskich kapucynów. Klasztor znajduje się w pobliżu Domu Misyjnego.
Wieczorem 7 grudnia 1889 roku wraz z piecioma innymi kandydatkami, przeprowadza się do niego Hendrina Stenmanns. Następnego dnia rozpoczynają  życie jako siostry zakonne misjonarki.

W tym dniu - czyli 8 grudnia 1889 roku - zostało założone Zgromadzenie Misyjne Służebnic: Ducha Świętego. Dotychczasowe służące są teraz postulantkami. Jeszcze w ostatnim dniu tego samego roku Hendrina, jako przełożona, przyjmuje nowa kandydatkę.

       Kiedy we wrześniu 1890 roku wspólnota znowu przeprowadza się do odpowiedniejszego klasztoru, zamieszkiwanego poprzednio przez: Siostry Augustianki, to młode Zgromadzenie liczy już 10 postulantek.

Nasze powołanie do Zgromadzenia Misyjnego Służebnic Ducha Świętego  

Duch Święty szuka wspaniałomyślnych serca,
w których mógłby ustanowić królestwo swej miłości.
Ponieważ Duch Święty w sposób szczególny jest Bogiem Miłości,
niech siostry starają się być dziećmi Odwiecznej Miłości,
zarówno w stosunku do Boga, jak również do bliźniego oraz wszystkiego,
na czym Bogu najbardziej zależy.
Konstytucje z roku 1891

        Boży plan zbawienia

       Bóg przez Słowo stworzył świat i ożywił go przez swego Ducha. W niezgłębionej miłości powołał ludzi do uczestnictwa w swoim życiu i chwale. Po upadku grzechowym wzbudził w człowieku nadzieję zbawienia, które Duch Święty przepowiedział przez proroków.
       Gdy nastała pełnia czasu, Bóg zesłał swego Syna i namaścił Go Duchem Świętym, aby ubogim głosił Ewangelię zbawienia, uzdrawiał chorych i samego siebie ofiarował za zbawienie wielu. Uwielbiony Chrystus wylewa swego Ducha na Kościół czyniąc go skutecznym znakiem dla wszystkich.